Onder 3.20 Parket bij de Hoge Raad 17 maart 2023

In de literatuur is erop gewezen dat processuele bevoegdheden zoals het instellen van een rechtsvordering of het in hoger beroep gaan, in het algemeen doelgebonden zijn. Zo stelt Van der Wiel onder verwijzing naar o.a. Meijers, dat partijen processuele bevoegdheden hebben onder meer teneinde hun rechten te doen vaststellen, maar dat deze bevoegdheden niet voor andere doelen mogen worden gebruikt. Ongeoorloofde doelen zijn met name het louter toebrengen van schade en het louter vertragen van het proces. Van der Wiel wijst er vervolgens op dat bevoegdheidsuitoefening meerdere doelen tegelijk kan dienen en er zich gemakkelijk een conflict kan voordoen tussen een geoorloofd en een ongeoorloofd doel. Als voorbeeld geeft hij het opwerpen van een bevoegdheidsincident: dit kan zowel het doel hebben waartoe de bevoegdheid dit te doen is gegeven, (terecht komen bij de rechter die de wet toekent) als schade en vertraging opleveren. Om te kunnen beoordelen of sprake is van een laakbare bijbedoeling dient z.i. op grond van objectieve maatstaven te worden beoordeeld of het kennelijk gediende doel of de (verhouding tussen de) kennelijk gediende doelen van dien aard is of zijn dat er sprake is van misbruik van bevoegdheid.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2525fb4e3de8b32b1f7a30d1cdb4d750ca39130b7afcc561b5d89abc3b48d1f0 | shasum -a 256