Onder 1.11 Parket bij de Hoge Raad 24 maart 2023

In zijn memorie van grieven heeft de man veertien grieven aangevoerd, waarvan grief 1 betrekking heeft op de woning. De grief is gericht tegen de overweging dat de vrouw in voldoende mate heeft aangetoond dat zij in staat is de overname van de woning te financieren. Volgens de man heeft zij dat niet aangetoond en had de rechtbank de vordering van de vrouw moeten afwijzen, omdat de woning in deze situatie aan een derde had moeten worden verkocht. Hij beseft dat hij in reconventie heeft gevorderd dat de woning aan de vrouw wordt toebedeeld, maar volgens hem moet dat worden gelezen in de context van wat de man ten aanzien van de woning naar voren heeft gebracht. Hij heeft met zijn vordering in reconventie niet zijn recht om verweer te voeren tegen de toedeling aan de vrouw willen prijsgeven en is van oordeel dat geen sprake is van een gedekt verweer. In dit hoger beroep stelt de man zich ‘ bij wijze van nieuw verweer ’ op het standpunt dat de woning niet aan de vrouw, maar aan de man moet worden toegedeeld, althans (subsidiair) moet worden verkocht aan een derde. Het vorderen van toedeling van de woning aan de man was tijdens de eerste aanleg niet in de man opgekomen, omdat hij ervan uitging dat zowel de vrouw als hij de woning niet konden financieren. De vrouw heeft nog steeds niet onderbouwd dat zij dat kan, maar inmiddels is aan de man gebleken dat hij de overname wel kan financieren tegen de getaxeerde waarde van € 205.000, aldus de man (nrs. 9-19). De conclusie van de memorie van grieven strekt tot vernietiging en vaststelling van de wijze van verdeling ‘ overeenkomstig de door de man daartoe ingestelde vordering .’ (p. 24).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2bbb3fda441878f091464088e739bf468fa2f2f687c48c9b7bc2d88e459a792d | shasum -a 256