Onder 4.54 Parket bij de Hoge Raad 21 april 2023

Uit de inhoud van de brief blijkt dat partijen na 14 augustus 2014 meermaals met elkaar hebben gesproken over wijzigingen/aanvullingen op de gemaakte afspraken, dat die wijzigingen/aanvullingen nadien akkoord zijn bevonden en dat de afspraken in de brief van 12 november 2014 nogmaals zijn bevestigd. De brief is vervolgens door [betrokkene 1] ondertekend. Partijen zijn aldus, in mijn woorden, niet ‘over één nacht ijs gegaan’. Deutsche Bank heeft naar aanleiding van de stellingen van [eiseressen] aangevoerd dat de s ettlement clause is besproken als onderdeel van de door Deutsche Bank aan [eiseressen] te betalen tegemoetkoming van € 40.000,--. Het hof hecht in de bestreden overweging betekenis aan de omstandigheid dat een tegemoetkoming is gedaan. In de schriftelijke toelichting namens Deutsche Bank wordt ook gewezen op de schriftelijke verklaring van [betrokkene 2] dat de settlement clause is besproken met [eiseressen] vóórdat de brief van 12 november 2014 voor akkoord is ondertekend. In het licht van de in de brief zelf geschetste voorgeschiedenis en het onderbouwde verweer van Deutsche Bank is het bestreden oordeel niet onjuist of onbegrijpelijk. In dit oordeel ligt klaarblijkelijk de verwerping van de stellingen van [eiseressen] besloten. Tot het geven van een uitvoeriger toelichting was het hof gezien het voorgaande niet gehouden. Het subonderdeel faalt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6c228d4e40a6d97871774c3403f4a69fcb740f2f4ceb11b91900844db0280dc0 | shasum -a 256