Onder 3.31 Parket bij de Hoge Raad 21 april 2023

Weliswaar was en is het uitgangspunt bij de berekening van schadevergoeding bij onregelmatige opzegging dat moet worden gekeken naar de opzegtermijn die bij een regelmatige opzegging had gegolden voor de opzeggende partij (zie onder 3.13 en 3.17). Het gaat dus om een vergelijking met de hypothetische situatie dat de opzeggende partij wél de voor haar geldende termijn van opzegging in acht zou hebben genomen. Bij een ontslag op staande voet ligt dit echter anders, omdat het in wezen gaat om een compensatie voor de schade die is ontstaan doordat de opzeggende partij zich genoodzaakt ziet tot onverwijlde opzegging door opzet of schuld van de wederpartij. Zonder die opzet of schuld van de wederpartij zou de opzeggende partij niet tot opzegging zijn overgegaan. De hypothetische situatie waarmee vergeleken moet worden is in deze situatie dus níet de situatie dat de opzeggende partij zelf regelmatig had opgezegd; de arbeidsovereenkomst zou gewoon hebben voortgeduurd. Daarom ligt het minder voor de hand om bij ontslag op staande voet een vergelijking te maken met de hypothetische situatie dat de arbeidsovereenkomst door de opzeggende partij regelmatig zou zijn opgezegd, en naar diens opzegtermijn te kijken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dfb1ff2ee7143484257ead1eccf859125542ea03e2d9cc343fad80cb77d7d8af | shasum -a 256