Onder 3.12 Parket bij de Hoge Raad 30 mei 2023

De ter zake relevante rechtspraak laat voorts zien dat – althans daar waar het gaat om het instellen van een rechtsmiddel namens de verdachte door een bepaaldelijk gevolmachtigde advocaat – de Hoge Raad niet een al te scherpe koers vaart indien sprake is van onvolkomenheden met betrekking tot de (digitale) ondertekening van de schriftelijk bijzondere volmacht. Zo werd in HR 27 januari 2015, ECLI:NL:HR:2015:130, waarin sprake was van een onleesbare handtekening van een kantoorgenoot van de bepaaldelijk gevolmachtigde advocaat “p/o” en in HR 26 januari 2016, ECLI:NL:HR:2016:102, waarin de volmacht was ondertekend door de secretaresse van de gevolmachtigde advocaat, het arrest van het hof waarin de verdachte vanwege deze onvolkomenheden niet-ontvankelijk was verklaard, door de Hoge Raad vernietigd. De Hoge Raad overwoog in de laatstgenoemde zaak dat “zo een verzuim (…) voor gedekt [kan] worden gehouden ingeval de verdachte of een door hem op de voet van art. 279 Sv gemachtigde raadsman ter terechtzitting in hoger beroep is verschenen en deze aldaar - zonodig daarnaar uitdrukkelijk gevraagd - heeft verklaard dat aan de verlening van de niet door de advocaat zelf ondertekende volmacht de wens van de verdachte ten grondslag lag om (op rechtsgeldige wijze) hoger beroep te doen instellen.” In HR 15 november 2016, ECLI:NL:HR:2016:2655, waarin de volmacht door een juridisch medewerker werd ondertekend, werd dit uitgangspunt (onder verwijzing naar de conclusie) herhaald.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d7aaa4410c579522b2940dfa2f9af67deab1b3b90f95ea9f83f52fc68eff4c6b | shasum -a 256