Onder 4.15 Parket bij de Hoge Raad 30 juni 2023

Het hof is dan ook van oordeel dat de vrouw in beginsel de te veel betaalde alimentatie tot aan de uitspraak van het hof niet hoeft terug te betalen. Het hof laat echter meewegen hetgeen zich tijdens de procedure heeft voorgedaan. De vrouw heeft de raadsheren van het hof immers gewraakt - welk wrakingsverzoek ongegrond is verklaard - waardoor de uitspraak van het hof pas een jaar later volgt dan gepland. Dit tijdsverloop mag volgens het hof niet in het nadeel van de man uitwerken. Om die reden heeft het hof bepaald dat de vrouw de te veel ontvangen alimentatie tot aan de aanvankelijk geplande uitspraakdatum zijnde 1 juli 2021 niet hoeft terug te betalen, maar de te veel ontvangen alimentatie vanaf dat moment wel. Dat het hof oordeelt dat de vrouw vanaf de geplande datum van de uitspraak de teveel ontvangen alimentatie dient terug te betalen, is niet onbegrijpelijk en voldoende gemotiveerd. De man heeft immers in hoger beroep gesteld dat onder andere gezien zijn draagkracht de alimentatie van de vrouw te hoog is vastgesteld. Het hof heeft de draagkracht van de man ook veel lager berekend dan de rechtbank. Door de wrakingsprocedure heeft de uitspraak langer op zich laten wachten, waardoor de man langer geconfronteerd werd met te hoog vastgestelde alimentatie. Anders dan in cassatie wordt aangevoerd had de vrouw er na de mondelinge behandeling van 28 mei 2021 ook al rekening mee kunnen houden dat het hof een lager alimentatiebedrag zou vaststellen. Ter zitting is immers uitgebreid gesproken over de draagkracht van de man. Ook de advocaat van de vrouw heeft opgemerkt dat het duidelijk is dat de man in de laatste fase van zijn werkende leven zit en opgemerkt “Dat zal ook zo zijn doorwerking hebben op het inkomen van de man.” Zoals A-G Keus in zijn conclusie voor HR 14 juni 2013, ECLI:NL:HR:2013:BZ6609 (onder 2.8) heeft opgemerkt, draagt de rechtspraak over de terugbetalingsverplichting een zekere asymmetrie in zich: daarin wordt wel uitdrukkelijk rekening gehouden met de problemen van de onderhoudsgerechtigde als gevolg van een eventuele verplichting tot terugbetaling van hetgeen teveel werd ontvangen maar reeds in overeenstemming met zijn behoefte werd uitgegeven, maar niet met de problemen die de onderhoudsplichtige bij een ontzegging van zijn aanspraak op terugbetaling van teveel betaalde alimentatie ondervindt doordat hij alimentatiegelden die hij, zonder over een daartoe toereikende draagkracht te beschikken, niettemin (en mogelijk tegen belangrijke offers en hoge kosten) heeft opgebracht, blijvend zal moeten missen. Uw Raad heeft in een latere uitspraak overwogen dat ook de belangen van de alimentatieplichtige afgewogen dienen te worden tegen de belangen van de alimentatiegerechtigde. In de onderhavige zaak heeft de man op de zitting bij het hof aangevoerd dat hij € 70.000,- van zijn broer heeft geleend en dat € 67.500,- daarvan is besteed aan de betaling van achterstallige alimentatie. Onder die omstandigheden is het oordeel van het hof niet onbegrijpelijk zodat het onderdeel faalt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c7fcb4daa258dead18e86dc6e94fa8d4194042ea73768f3857fd59ac1aa44b47 | shasum -a 256