Citaat | Parket bij de Hoge Raad 30 juni 2023

Onder 4.13 Parket bij de Hoge Raad 30 juni 2023

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 30 juni 2023, ECLI:NL:PHR:2023:642.

In de literatuur wordt aangenomen dat het bij het moment van ter kennis komen van een dringende reden niet gaat om het moment waarop de werkgever een vaststaande dringende reden heeft, maar op het moment waarop daarvan bij de werkgever een vermoeden ontstaat. In de literatuur wordt ook wel geopperd dat het daarbij niet alleen gaat om het tijdstip waarop (het vermoeden van) de dringende reden de werkgever ter kennis is gekomen, maar ook om het tijdstip waarop (het vermoeden van) de dringende reden redelijkerwijs ter kennis van de werkgever had kunnen komen. Voorstanders van deze benadering betogen dat een andersluidende benadering de werkgever in staat stelt zelf het moment van ontslag op staande voet te kiezen, en zelfs ruimte biedt voor ongeoorloofd ‘stilzitten’ van de werkgever. De rechtspraak van de Hoge Raad biedt m.i. echter geen aanknopingspunten voor een dergelijke benadering. De Hoge Raad overweegt immers uitdrukkelijk dat het gaat om het moment waarop de feiten die als dringende reden worden aangevoerd bij de tot ontslag bevoegde persoon ‘ter kennis zijn gekomen’ (zie onder 4.12) .

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/32ec34df299155f0262f5ce277cfca8630b87246d352918c8bdee8766483a2d6. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 32ec34df299155f0262f5ce277cfca8630b87246d352918c8bdee8766483a2d6, en de alinea staat in dat document op bytes 35782 tot 37270.