Onder 7.9 Parket bij de Hoge Raad 7 juli 2023

Duidelijk is dat de wetgever heeft verzuimd de rechtsfiguur van de tweetrapsmaking of -schenking in het aanmerkelijk belang te regelen. Dit zou zo spoedig mogelijk moeten geschieden. Daarbij zouden wij het toejuichen als de wetgever expliciet zou opnemen dat de ‘overgang’ van de bezwaarde op de verwachter geen vervreemding voor de bezwaarde inhoudt. Dan kan ook het gebrek in de wet met betrekking tot de verkrijgingsprijzen van de bezwaarde en de verwachter worden geregeld, want nu ontbreekt dit. Als tussen het overlijden van vader (erflater) en het overlijden van dochter (bezwaarde) geen wijzigingen plaatsvinden, is er niets aan de hand. Maar de dochter (bezwaarde) kan uiteraard ook zelf handelingen verrichten die van invloed zijn op de verkrijgingsprijs, zoals het storten of terugbetalen van kapitaal. Op dat moment gaat de verkrijgingsprijs tussen dochter (bezwaarde) en zoon (verwachter) uiteenlopen. Dit kan de wetgever oplossen door in art. 4.21 Wet IB 2001 op te nemen dat de verkrijgingsprijs van de zoon (verwachter) bij het in vervulling gaan van de opschortende voorwaarde wordt gesteld op de verkrijgingsprijs die gold voor de dochter (de bezwaarde) bij het in vervulling gaan van de ontbindende voorwaarde. Blijft over de vraag of dat moet leiden tot nadereonderlinge afspraken en/of financiële compensatie tussen (de erfgenamen van) de bezwaarde en de verwachter. Die afspraken hebben dan geen verdere fiscale relevantie.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fb5aacf6f8dc3fdb22bb62e13b48e2a706d3f48aa63f78a129c5a3771ffcf3f4 | shasum -a 256