Citaat | Parket bij de Hoge Raad 11 juli 2023

Alinea 116 Parket bij de Hoge Raad 11 juli 2023

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 11 juli 2023, ECLI:NL:PHR:2023:676.

15. In J.B. probeerde het EHRM de beslissing in lijn met Saunders te brengen door de documenten in kwestie niet als materiaal afhankelijk van de ‘ person concerned ’ aan te merken. Enkele jaren later koos het EHRM in Jalloh tegen Duitsland een andere route om de uitspraak in deze zaak met Saunders te verenigen. Opsporingsambtenaren hadden het vermoeden dat Jalloh een plastic zakje met verdovende middelen had ingeslikt (§ 11). De aanklager gaf het bevel tot toediening van een braakmiddel (§ 12). Terwijl vier opsporingsambtenaren Jalloh vasthielden, bracht een arts via een door zijn neus ingebrachte buis een zoutoplossing en een braakmiddel in zijn maag. Ook werd een braakmiddel geïnjecteerd. Daarop braakte Jalloh een plastic zakje met een kleine hoeveelheid cocaïne op (§ 13). Het EHRM stelt vast dat ‘the administration of emetics was used to retrieve real evidence in defiance of the applicant’s will’ en dat (aan de andere kant) ‘ the bodily material listed in Saunders concerned material obtained by coercion for forensic examination with a view to detecting, for example, the presence of alcohol or drugs’ (§ 113). En dat ‘the degree of force used in the present case differs significantly from the degree of compulsion normally required to obtain the types of material referred to in the Saunders case’ (§ 114). Het EHRM noemt als derde argument dat ‘the evidence in the present case was obtained by means of a procedure which violated Article 3’ (§ 115). Bij het oordeel of Jalloh’s ‘right not to incriminate himself’ is geschonden houdt het EHRM rekening met vier factoren: ‘the nature and degree of compulsion used to obtain the evidence; the weight of the public interest in the investigation and punishment of the offence in issue; the existence of any relevant safeguards in the procedure; and the use to which any material so obtained is put ’ (§ 117). In het licht van een en ander zou het EHRM, zo overweegt het, bereid zijn geweest ‘ to find that allowing the use at the applicant’s trial of evidence obtained by the forcible administration of emetics infringed his right not to incriminate himself and therefore rendered his trial as a whole unfair ’ (§ 122).

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/39bf6cafdd0f46f2fa2fa344ec68f0165a6a547e408830ec88a92b1e1b056faf. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 39bf6cafdd0f46f2fa2fa344ec68f0165a6a547e408830ec88a92b1e1b056faf, en de alinea staat in dat document op bytes 38651 tot 41440.