Onder 3.3 Parket bij de Hoge Raad 1 september 2023

a. De bestreden oordelen, te weten dat de betwisting slechts algemeen zou zijn en niet toegelicht, zijn in het licht van de processtukken onbegrijpelijk. De vorderingen van de curator zijn gegrond op schending door [verweerder] van art. 2:10 en 2:394 BW. En op vier dubieuze transacties, samengevat in rov. 9.4.7. Die transacties waren volgens de curator dubieus (paulianeus/frauduleus), omdat er activa uit MAC’s vermogen verdwenen zonder dat aan de hand van de boekhouding of administratie (die door [verweerder] als bestuurder ter beschikking van de curator hadden moeten worden gesteld) kon worden vastgesteld dat de (overeengekomen) tegenprestaties in MAC’s vermogen waren terechtgekomen. Het onderdeel wijst op zes stellingen waarmee de curator dit heeft onderbouwd. Hij mocht derhalve het hof bekend veronderstellen met de “op tientallen plaatsen” in de processtukken opgenomen onderbouwing van zijn standpunt dat MAC’s boekhouding en administratie op essentiële onderdelen incompleet waren en daaruit dus niets kon worden afgeleid van wat [verweerder] aanvoerde. De curator hoefde dit niet allemaal nog eens te herhalen. Bovendien heeft hij het hof erop gewezen dat het door hem in eerste aanleg gestelde “gaaf en onverkort” werd gehandhaafd. Was het hof op grond van de devolutieve werking van het hoger beroep gehouden op dit gestelde ambtshalve acht te slaan. En kan de stelling dat iets uit de administratie niet blijkt uit de aard der zaak niet inhoudelijk nader worden toegelicht.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/04d8f4e604c51d40b1f99f05bad7ed1a1c9fec7684a3f7e39ea94d93806b340a | shasum -a 256