Onder 3.6 Parket bij de Hoge Raad 1 september 2023

a. Een vordering als ingesteld door de curator moet worden beoordeeld op basis van het [...] /Jansen q.q.-arrest. Het hof neemt in rov. 9.4.4, op grond daarvan (zie ook rov. 9.4.3), terecht aan dat het [verweerder] is die feiten en omstandigheden moet stellen om het vermoeden van art. 2:248 lid 2 BW te ontzenuwen. De bestreden overweging miskent echter dat het bij betwisting door de curator aan de bestuurder is om de aangevoerde feiten en omstandigheden ter ontzenuwing van dit vermoeden te bewijzen. Ter ontzenuwing dient de bestuurder feiten en omstandigheden te stellen die aannemelijk maken dat er andere oorzaken waren die een belangrijke oorzaak van het faillissement zijn geweest. Als die feiten en omstandigheden worden betwist, moeten die worden bewezen door deze aannemelijk te maken. Dat wordt niet anders wanneer het gaat om feiten en omstandigheden die "niet dadelijk als weinig reëel zijn aan te merken". Van de curator te eisen dat hij aangeeft dat die aangevoerde feiten en omstandigheden niet een belangrijke oorzaak van het faillissement zijn geweest, is de omgekeerde wereld. Zolang die feiten en omstandigheden niet vaststaan, hoeft de curator uiteraard ook niet aan te geven dat de bestuurder niet adequaat is opgetreden. Het hof heeft hiermee dus het recht geschonden, althans zijn oordeel ontoereikend gemotiveerd. Dat het hof van deze onjuiste rechtsopvatting is uitgegaan, blijkt ook uit rov. 9.4.6, derde zin (“In plaats daarvan heeft de curator volstaan”, etc.).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/04d8f4e604c51d40b1f99f05bad7ed1a1c9fec7684a3f7e39ea94d93806b340a | shasum -a 256