Onder 3.51 Parket bij de Hoge Raad 22 september 2023

In het kader van de bespreking van onderdeel I is aan de orde gekomen dat de rechter die over de vernietiging van een arbitraal vonnis oordeelt, op de voet van art. 1066 lid 2 Rv de tenuitvoerlegging van het arbitraal vonnis kan schorsen op verzoek van de meest gerede partij. Bij de beslissing op een dergelijk schorsingsverzoek geldt de maatstaf dat de rechter zich een voorlopig oordeel moet vormen over de vordering tot vernietiging van het arbitraal vonnis en daarnaast de belangen van partijen moet afwegen. In de parlementaire geschiedenis is opgemerkt dat art. 1066 Rv niet de mogelijkheid uitsluit om in het geval van onverwijlde spoed aan de voorzieningenrechter in kort geding schorsing te vragen. Meijer verdedigt dat deze mogelijkheid bestaat ongeacht of een vordering tot vernietiging (reeds) aanhangig is. Aangenomen moet worden dat die mogelijkheid in ieder geval bestaat voor een derde die geen partij is bij het arbitraal vonnis en in die hoedanigheid niet de vernietiging daarvan kan vorderen, maar desalniettemin nadeel ondervindt van de tenuitvoerlegging van dat vonnis.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6dcbd04e7d55e593f3a947517c8ae192adbf18437347aa4b8f6df0984c87f788 | shasum -a 256