Onder 3.52 Parket bij de Hoge Raad 22 september 2023

De vraag rijst of in het geval dat in kort geding schorsing van de tenuitvoerlegging van een arbitraal vonnis wordt verzocht, de maatstaf van art. 438 lid 3 Rv of de maatstaf van art. 1066 lid 2 Rv moet worden toegepast. In de lagere rechtspraak wordt daarover verschillend gedacht. Het ligt niet voor de hand om een andere maatstaf te hanteren afhankelijk van de vraag of het verzoek tot schorsing door de vernietigingsrechter of door de voorzieningenrechter in kort geding wordt beoordeeld. Hierbij komt dat de maatstaf van art. 438 lid 3 Rv is toegesneden op de situatie dat een gewoon rechtsmiddel is ingesteld tegen een uitvoerbaar bij voorraad verklaarde uitspraak. Vernietiging is een buitengewoon rechtsmiddel , zodat bij toepassing van de maatstaf van art. 438 lid 3 Rv de regel zou gelden dat de schorsing alleen kan worden uitgesproken indien de (verdere) tenuitvoerlegging van het arbitraal vonnis misbruik van bevoegdheid zou opleveren. Ik zou willen bepleiten dat de maatstaf van art. 1066 lid 2 Rv moet worden toegepast ongeacht of het schorsingsverzoek bij de vernietigingsrechter of de voorzieningenrechter in kort geding wordt gedaan. Dat de voorzieningenrechter een voorlopig oordeel zal moeten geven over de vordering tot vernietiging van het arbitraal vonnis, die normaal gesproken niet tot zijn competentie behoort , vind ik geen onoverkomelijk bezwaar en weegt niet op tegen het belang van rechtseenheid op dit punt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6dcbd04e7d55e593f3a947517c8ae192adbf18437347aa4b8f6df0984c87f788 | shasum -a 256