Alinea 445 Parket bij de Hoge Raad 3 oktober 2023

25. Het hof heeft naar het mij voorkomt uit een en ander kunnen afleiden dat de verdachte op 8 december 2015 wist of ernstige reden had om te vermoeden dat de ruimte bestemd was tot het plegen van één van de in artikel 11, vijfde lid, Opiumwet strafbaar gestelde feiten. Ik wijs daarbij op de lengte van de periode waarin de loods werd verhuurd, de hoogte van de huur, de vaststellingen inzake de henneplucht bij de loods, de beveiligingscamera’s die door de verdachte zijn opgehangen en hetgeen de verdachte door zijn eerdere werk voor de coffeeshop bekend was omtrent de personen aan wie de loods werd verhuurd. Ik wijs in het bijzonder ook op de verklaring van de verdachte waarin deze aangeeft dat het gaat om ‘het hele achterdeur verhaal’ en dat de coffeeshop ook moet worden bevoorraad. Anders dan de raadsman in hoger beroep meen ik dat het hof ook aan de doos met verpakkingsmaterialen waarin ‘cones’ hebben gezeten een aanwijzing heeft kunnen ontlenen, al is niet duidelijk geworden of de verdachte daarin heeft gekeken. Dat die doos (naar ik begrijp) open en bloot naast de toegangsdeur van het kantoortje stond, is een aanwijzing dat over het gebruik van dat kantoor door de huurders niet geheimzinnig werd gedaan tegenover de vroegere werknemers van de coffeeshop. Aan de toereikendheid van de bewijsconstructie doet voorts niet af dat de loods ook voor heel andere activiteiten had kunnen worden gebruikt. ’s Hofs bewijsoordeel geeft geen blijk van een onjuiste rechtsopvatting en is niet onbegrijpelijk.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e8fd99e8cb6f0e4063f4f62aeb06a9062d87ff69004c580b31237db660a977fc | shasum -a 256