Onder 3.45.2 Parket bij de Hoge Raad 20 januari 2023

Dit blijkt uit het arrest van de Hoge Raad in de zaak LRS/Sint Willibrordus II. In deze zaak waren tussen LRS en Sint Willibrordus, naast overeenkomsten voor de verkoop van opstallen en een deel van de inventaris daarvan, gelijktijdig overeenkomsten gesloten voor uitgifte van de grond in erfpacht tegen betaling van een canon fl. 10.000 en voor de verhuur van bepaalde kunstvoorwerpen in de opstallen tegen betaling van een huurprijs van fl. 25.000. Omdat de verhuurde kunstvoorwerpen door natrekking deel uitmaakten van de opstallen, weigerde Sint Willibrordus de huurprijs daarvoor te betalen. LRS beriep zich op dwaling ten aanzien van de huurovereenkomst en stelde, onder meer, dat er een samenhang was tussen de overeenkomsten die meebrengt dat vernietiging van een daarvan tot gevolg heeft dat een of meer van de overige overeenkomsten niet ongewijzigd in stand kan/kunnen blijven (rov. 3.2.1). LRS betoogde in dat kader dat partijen als onderhandelingsresultaat waren overeengekomen dat Sint Willibrordus jaarlijks een vergoeding van fl. 35.000 aan LRS verschuldigd zou zijn (rov. 3.2.2). De Hoge Raad oordeelde dat, indien het hof na verwijzing tot het oordeel mocht komen dat de bedoelde samenhang aanwezig is, het hof alsnog zal moeten onderzoeken of de vernietiging van de huurovereenkomst inzake de kunstvoorwerpen ook de overige overeenkomsten tussen partijen aantast (rov. 3.4) respectievelijk in zijn beoordeling moeten betrekken het beroep van LRS op aanpassing van de overeenkomst(en) ingevolge artikel 3:53 lid 2 BW dan wel artikel 6:230 lid 2 BW (rov. 3.8).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ea0d00d7cf191da4cf5f2326b31bca296da820a981f32f788f9bd276fb8db3c4 | shasum -a 256