Alinea 87 Parket bij de Hoge Raad 10 oktober 2023

26. Voor de beantwoording van de vraag of het oordeel van het hof dat de verklaring van de verdachte over de herkomst van het geld “niet verifieerbaar en ook hoogst onwaarschijnlijk” is, voldoende begrijpelijk is, is van belang dat het hof geconfronteerd werd met de tegenstrijdige getuigenverklaringen van [betrokkene 1] en [betrokkene 2] . Eerstgenoemde heeft verklaard dat hij de verdachte nooit cashgeldbedragen heeft gegeven en dat de verdachte nooit buiten de boeken om is betaald, terwijl de verklaring van [betrokkene 2] wel steun biedt aan de verklaring van de verdachte dat hij grote cashgeldbedragen heeft ontvangen voor zijn werkzaamheden in de bars en het hotel van zijn ex-schoonvader [betrokkene 1] . Door de verklaringen van [betrokkene 1] voor het bewijs te gebruiken en in de bewijsoverweging te overwegen dat het hof weinig waarde hecht aan de verklaring van [betrokkene 2] heeft het hof een keuze gemaakt: het hof hecht bewijswaarde aan de verklaring van [betrokkene 1] en schuift de verklaring van [betrokkene 2] ter zijde. Die keuze is – mede gelet op de vrije selectie en waardering van het bewijs door de feitenrechter – niet onbegrijpelijk te noemen. Daarbij heeft het hof eveneens nog in aanmerking genomen dat uit de door de verdediging overlegde USB-stick niets is gebleken dat de verklaring van de verdachte ondersteunt en dat de verdachte wisselend heeft verklaard over de hoogte van de door hem ontvangen bonussen, in die zin dat hij pas in hoger beroep bedragen tot € 20.000 heeft genoemd. Op grond van het voorgaande heeft het hof kennelijk geoordeeld dat de verklaring van de verdachte niet (nader) kan worden geverifieerd en ook hoogst onwaarschijnlijk is. Dat oordeel is niet onbegrijpelijk en getuigt – gelet op hetgeen ik hiervoor in het juridisch kader heb opgemerkt – evenmin van een onjuiste rechtsopvatting.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ac5e4e7a09d42637a95e9d084a052a1ceb2aa014b89815e6e7a7b04443a742a3 | shasum -a 256