Onder 3.15 Parket bij de Hoge Raad 3 november 2023

Er zijn ook panden die wel bestemd zijn tot bewoning, maar alleen niet tot bewoning door de koper zelf: een verhuurd pand, aangekocht als belegging, een studentenhuis, een huis dat wordt gekocht voor bewoning door ouders of kinderen. De toepasselijkheid van art. 7:2 BW op deze situaties wordt wel betwijfeld, omdat niet meer zou kunnen worden gezegd dat de koper als consument handelt. Van het studentenhuis wordt bijvoorbeeld in de MvA gezegd dat het hier om een verhuurbedrijf gaat. Zie Kamerstukken II 1995/96, 23095, 5, p. 12. Deze opvatting lijkt ons in zijn algemeenheid onjuist. Het object voldoet volledig aan het criterium ‘bestemd tot bewoning’. De wet eist nergens dat het om bewoning door de koper zelf moet gaan. Evenmin kan worden volgehouden dat de koper in deze gevallen per definitie handelt in de uitoefening van een beroep of bedrijf. Wie een pandje koopt voor zijn studerende zoon of dochter of voor zijn bejaarde ouders, handelt niet bedrijfsmatig, ook niet als er huur wordt betaald. Hetzelfde geldt voor de particuliere belegger. Wie aandelen Philips of Unilever koopt, is toch ook geen effectenhandelaar? Waarom zou die status anders worden als de belegger die weinig vertrouwen heeft in de aandelenmarkt, zijn geld in vastgoed belegt? De tekst van de wet biedt hiervoor ook geen aanknopingspunt. Het zou kunnen zijn dat men alleen de koper die voor zelfbewoning koopt, heeft willen beschermen, maar dat blijkt dan onvoldoende uit de wettekst en de toelichting daarop. Aan te nemen valt dat in deze gevallen de kopersbescherming van art. 7:2 BW wel van toepassing kan zijn. Wij realiseren ons hierbij dat de grens met het bedrijfsmatig handelen niet altijd scherp te trekken is. Dat probleem doet zich echter ook elders in het vermogensrecht voor en ook in het fiscale recht. Het is niet verrassend dat over dit onderwerp in de afgelopen jaren is geprocedeerd. Bijna steeds stond daarbij de aankoop van een recreatiewoning centraal. De rechtspraak volgt duidelijk de lijn dat voor toepasselijkheid van art. 7:2 BW niet noodzakelijk is dat de koper voornemens is de woning zelf te gaan bewonen. Ook het feit dat de aangekochte recreatiewoning (wellicht) volledig of voornamelijk zal worden verhuurd, maakt de koper niet automatisch een ‘professionele koper’. (…)’

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/35bf652c6530914927362940c3911a15aadf7681e39a3307fd8dea3d21f6e88b | shasum -a 256