Onder 7.87 Parket bij de Hoge Raad 9 februari 2024

Daarbij komt het volgende. Voor ogen moet blijven worden gehouden dat het ‘werkelijk behaalde rendement’ niet een heffingsmaatstaf is. Deze grootheid is in de eerste plaats het ijkpunt voor de vaststelling of in het concrete geval het EVRM is geschonden en vervolgens, zo dat het geval is, een aanknopingspunt voor het bieden van rechtsherstel. Ik denk dat de (impliciete) beslissing van de Hoge Raad in het kerstarrest dat geen rekening wordt gehouden met het heffingvrije vermogen bij (het verlenen van rechtsherstel in de vorm van het in de heffing betrekken van) het werkelijk behaalde rendement, moet worden begrepen in deze context van een EVRM-schending. Vanuit het eigendomsgrondrecht bezien is de drempel voor een EVRM-schending al betrekkelijk laag gelegd (vgl. 3.18-3.19). Bezien vanuit dat grondrecht is er geen aanleiding om de drempel voor een schending nóg lager te leggen door bij het ‘werkelijk behaalde rendement’ ook nog eens rekening te houden met (een deel van) het heffingvrije vermogen. Aan het discriminatieverbod kan, naar het mij voorkomt, geen duidelijk argument worden ontleend dat bij het werkelijk behaalde rendement wel rekening zou moeten worden gehouden met het heffingvrije vermogen in het kader van de vaststelling of het EVRM is geschonden in het concrete geval.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/92cf6d9fa63bf15407908d2d45078d2e51a5f3c49334e7d6f01bed402ca2a075 | shasum -a 256