Onder 2.6 Parket bij de Hoge Raad 10 december 2024

Uit de bewijsmiddelen 2 en 3 volgt dat de [getuige] (die kennelijk de boekhouder van de verdachte was) de verdachte omstreeks maart 2014 heeft uitgelegd dat hij voor de limonades en vruchtensappen zelf aangifte voor verbruiksbelasting moest doen en dat de verdachte hiervan dus wist. De verdachte heeft de inhoud van deze verklaring bevestigd en verder verklaard dat hij vervolgens is vergeten om aangifte te doen. Hij wist dus in ieder geval in maart 2014, dus in de bewezenverklaarde periode, van de aangifteplicht en heeft hier niet aan voldaan. Hier kon en mocht het hof wat mij betreft uit afleiden dat de verdachte in de periode van 1 januari 2014 tot en met 31 december 2014 opzettelijk alcoholvrije dranken voorhanden heeft gehad waarover geen aangifte is gedaan. Dat de verdachte in januari 2017 als reden voor het verzuim heeft gegeven dat hij is ‘vergeten’ aangifte te doen, doet hier geenszins aan af.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8d030dcf68e4b1f3de869001e5712833b82b2c1d8a6c8d2170140b6da09f23e1 | shasum -a 256