Onder 3.5 Parket bij de Hoge Raad 10 december 2024

Het oordeel van de feitenrechter over de redelijke termijn kan in cassatie slechts in beperkte mate worden getoetst, in die zin dat de Hoge Raad alleen kan onderzoeken of het oordeel geen blijk geeft van een onjuiste rechtsopvatting en niet onbegrijpelijk is in het licht van de omstandigheden van het geval. De redelijke termijn begint ‘te lopen’ vanaf het moment dat door de Nederlandse Staat jegens de betrokkene een handeling is verricht waaraan deze in redelijkheid de verwachting kan ontlenen dat tegen hem ter zake van een bepaald strafbaar feit door het openbaar ministerie strafvervolging zal worden ingesteld. Een meer specifieke regel valt hieromtrent – aldus de Hoge Raad – niet te geven. Artikel 6 EVRM dwingt niet tot de opvatting dat het eerste verhoor van de verdachte door de politie steeds als een dergelijke handeling heeft te gelden. Wel dienen de inverzekeringstelling van de verdachte en de betekening van de inleidende dagvaarding als een zodanige handeling te worden aangemerkt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8d030dcf68e4b1f3de869001e5712833b82b2c1d8a6c8d2170140b6da09f23e1 | shasum -a 256