Onder 3.22 Parket bij de Hoge Raad 16 februari 2024

‘3.14 [eiser] heeft daarnaast onvoldoende feitelijk onderbouwd zijn stellingen dat de andere units ook zouden zijn verhuurd aan derden als sprake zou zijn geweest van correcte nakoming door [verweerder] en dat [verweerder 1] het overigens onmogelijk heeft gemaakt om een reële huuropbrengst te genereren door verhuur aan derden, in het licht van de gemotiveerde betwisting daarvan door [verweerder] Met betrekking tot de stelling van [eiser] dat geen huurovereenkomsten voor de units tot stand kwamen omdat aan potentiële huurders geen zekerheid kon worden geboden over de duur van de huurovereenkomst wegens het door [verweerder] ingestelde hoger beroep, geldt dat het arrest van dit hof op 19 november 2019 is gewezen, terwijl uit de als productie 7 bij memorie van grieven overgelegde facturen blijkt van verhuur van de units 3, 7, 6 en 2 per 14 maart 2022. Kennelijk heeft het ook na het wijzen van genoemd arrest nog geruime tijd geduurd voordat de andere units konden worden verhuurd. Deze verhuur biedt dan ook geen steun aan de stelling dat de units eerder verhuurd hadden kunnen worden. [eiser] kon verder, ter onderbouwing van zijn stelling dat [verweerder 1] door zijn gedrag heeft bewerkstelligd dat geen huurovereenkomsten tot stand kwamen, niet volstaan met een verwijzing naar de e-mail van 4 september 2019 van [de zoon van eiser] aan de advocaat van [eiser] , waarin wordt geschreven dat [verweerder] ‘afgelopen juli’ (2019, hof) contact zou hebben gehad met (aspirant) huurders. Zo worden in die email geen namen en concrete nadere gegevens vermeld en heeft [eiser] geen bewijs aangeboden door het doen horen van deze (aspirant) huurders. De andere e-mails van [de zoon van eiser] aan de advocaat van [eiser] van juni 2018 vormen evenmin voldoende feitelijke onderbouwing van de stellingen van [eiser] .’

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7f4b95faf18c85000c542e6146cf85ca139046ec7ca3c29543a86fdbb8525348 | shasum -a 256