Onder 3.30 Parket bij de Hoge Raad 16 februari 2024

Het hof heeft in het bestreden arrest aandacht besteed aan de mogelijke onderverhuur van units 2 tot en met 7 aan derden in de hypothetische situatie waarin [verweerder] het perceel tijdig zouden hebben geleverd. Als gezegd wordt bij de begroting van de schade aansluiting gezocht bij de wijze waarop [eiser] en [de eenmanszaak] in werkelijkheid uitvoering hebben gegeven aan de tussen hen geldende huurovereenkomst in de periode na 31 mei 2018. De units 2 tot en met 7 bleken in die periode niet te zijn verhuurd (althans, [eiser] had niet aangetoond dat zij wel werden verhuurd), maar [eiser] betoogde in hoger beroep dat de periode na 31 mei 2018 niet representatief was voor de met het perceel te behalen huurinkomsten (i) wegens de juridische onzekerheid als gevolg van het nog lopende hoger beroep tegen het vonnis waarin [verweerder] waren veroordeeld tot levering van het perceel aan [eiser] en (ii) wegens de opstelling van [verweerder 1] die het genereren van huuropbrengsten onmogelijk maakte. Met zijn oordeel dat [verweerder] voldoende gemotiveerd hebben betwist de stelling van [eiser] dat de andere units (units 2 tot en met 7) ook zouden zijn verhuurd aan derden als sprake zou zijn geweest van correcte nakoming door [verweerder] , heeft het hof kennelijk gedoeld op onderstaande passage uit de memorie van antwoord van [verweerder] waarin zij zijn ingegaan op de door [eiser] gevoerde argumenten (i) en (ii). Dat het hof in die passage de bedoelde gemotiveerde betwisting heeft gelezen, is niet onbegrijpelijk:

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7f4b95faf18c85000c542e6146cf85ca139046ec7ca3c29543a86fdbb8525348 | shasum -a 256