Alinea 320 Parket bij de Hoge Raad 9 januari 2024

69. Over deze deelklacht kan ik kort zijn. De steller van het middel voert in de toelichting aan dat het Hof de voorbedachten rade enkel heeft gemotiveerd door te stellen dat de verdachten voldoende tijd hebben gehad voor beraad gelet op de toedracht van de schietpartij en het tijdsverloop. Daarmee miskent de steller van het middel dat het Hof tevens heeft vastgesteld dat duidelijk sprake is geweest van een vooropgezet plan om [slachtoffer 6] van het leven te beroven, welk oordeel bepaald niet onbegrijpelijk is in het licht van het “proces-verbaal van bevindingen bij stemherkenning van [betrokkene 5] alias “ [naam 3] ” en [verdachte] alias “ [naam 1] ” 20 februari 2020, pagina 9 e.v. ZD Aquarius” (bewijsmiddel 45). Uit dit bewijsmiddel blijkt immers dat medeverdachte [betrokkene 5] op 4 januari 2020 naar de verdachte heeft gestuurd: “I bet you tonight the bird fall dawg. I bet you tonight the dawg fall.”, evenals dat de verdachte op 5 januari 2020 om 8.42 uur naar medeverdachte [betrokkene 5] heeft gestuurd: “It supposed to be just boom, bam, home. […]”. Dat het Hof op basis hiervan, en uit “de hiervoor beschreven toedracht” en het tijdsverloop, waarmee het Hof kennelijk doelt op het feit de camerabeelden laten zien dat de Hyundai waarin de schutters zich verplaatsten vanaf (minst genomen) 3:58 uur tot het moment van de schietpartij (rond kwart over vier) de Honda Pilot van het latere slachtoffer volgde, heeft geoordeeld dat de verdachten de gelegenheid hebben gehad om zich enige tijd te beraden op het te plegen feit en zich daarvan rekenschap te geven, zodat voorbedachten rade bewezen kan worden, acht ik niet onbegrijpelijk en toereikend gemotiveerd. Gelet op het voorgaande faalt de tweede deelklacht.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/feaea722cda9887dadf6faaebacd59313ca7e656e1c75b80915578b59a3308ba | shasum -a 256