Alinea 358 Parket bij de Hoge Raad 9 januari 2024

Bezien in het licht van het hiervoor omschreven uitgangspunt acht het Hof de verklaring van [betrokkene 6] dat de verdachte de schutter is geweest betrouwbaar. Dit onderdeel van de verklaring van [betrokkene 6] wordt door bewijsmiddelen gestaafd, nu tot de persoon van de verdachte te herleiden DNA-sporen zijn aangetroffen, te weten op de hoofdsteun linksachter in de Kia Carens en op het handvat aan de binnenzijde van de linkerachterdeur van de Kia Carens, zijnde de zitpositie van de schutter in de auto en het portier waaruit de schutter is gestapt. Bovendien past de lichaamsbouw van de schutter bij de lichaamsbouw van de verdachte. Dat [betrokkene 6] hier leugenachtig over zou hebben verklaard, is voorts niet waarschijnlijk omdat de verklaring van [betrokkene 6] dat de verdachte de schutter is hem alleen maar risico’s oplevert, in die zin dat hij als verrader kan worden aangemerkt. De enkele stelling van de raadsman dat [betrokkene 6] niets te vrezen had van de verdachte, maakt dit niet anders. Het brengt in het algemeen voor een verdachte onmiskenbaar (veiligheids)risico’s met zich om een andere verdachte ‘erbij te lappen’, in het bijzonder waar het gaat om zeer ernstige feiten zoals in deze zaak aan de orde zijn en gelet op het milieu waarin dit soort feiten doorgaans worden gepleegd. Het voorwaardelijke verzoek van de raadsman om de leden van de gedetineerdencommissie die bij de plaatsingen betrokken waren, te horen wordt afgewezen omdat de noodzaak voor die verhoren niet is gebleken. Dat [betrokkene 6] naar zeggen van de raadsman in een eerder stadium op eigen verzoek bij de verdachte in dezelfde cel is geplaatst, hetgeen deze commissie volgens de raadsman zou kunnen bevestigen, kan, indien al juist, niet afdoen aan het voorgaande.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/feaea722cda9887dadf6faaebacd59313ca7e656e1c75b80915578b59a3308ba | shasum -a 256