Onder 5.6 Parket bij de Hoge Raad 26 maart 2024

Deze oordelen staan op diverse punten haaks op de bevindingen waartoe hiervoor werd gekomen. Hetgeen hiervoor in 5.5 eerste alinea is weergegeven, vindt geen grond in de WHOA (de rechtbank noemt die dan ook niet). Hetgeen hier in 5.5 tweede alinea is weergegeven, ziet voorbij aan hetgeen hiervoor in 5.2 is opgemerkt. Bij haar oordeel als geheel gaat de rechtbank voorts, kort gezegd, voorbij aan het door de wetgever gemaakte onderscheid tussen de wijziging van rechten ex art. 370 lid 1 Fw en de wijziging van overeenkomsten ex art. 373 Fw en de daarmee door de wetgever aangebrachte grenzen. Het beroep op de beoogde flexibiliteit en het beoogde doel van de WHOA, alsook de ratio van art. 370 lid 1 Fw, gaat niet alleen voorbij aan die grenzen, maar is ook, zoals Verstijlen terecht in zijn noot onder het vonnis opmerkt, een argument zonder grenzen, dat steeds in stelling kan worden gebracht om een bepaalde inhoud van een akkoord te rechtvaardigen. Hetzelfde geldt voor het – nagenoeg daarmee overeenkomende – argument van de wenselijkheid van het akkoord en de noodzaak daarvoor gebruik te kunnen maken van art. 370 lid 1 Fw.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ef86293c715f8e4ccf2c5c06c143e5f0f227f7c9aa4aab28e179962da292d554 | shasum -a 256