Onder 3.7 Parket bij de Hoge Raad 19 april 2024

Een duurovereenkomst voor onbepaalde tijd is aangegaan voor onbepaalde duur en daarom is opzegging nodig om de overeenkomst te laten eindigen, tenzij andere beëindigingsgronden zich voordoen (zoals ontbinding) . Een duurovereenkomst voor onbepaalde tijd is dan ook, ook als wet en overeenkomst niet voorzien in een regeling van opzegging, in beginsel opzegbaar . De ratio van deze regel wordt gezocht in het feit dat partijen niet eeuwig aan elkaar gebonden behoren te zijn en in het kunnen herkrijgen van contractsvrijheid, omdat kenmerkend voor duurovereenkomsten is dat men zich niet van gebondenheid aan de overeenkomst kan bevrijden door na te komen, nu er steeds nieuwe verbintenissen ontstaan . De redelijkheid en billijkheid kunnen evenwel meebrengen dat er een zwaarwegende opzeggingsgrond moet zijn daarvoor, dat een bepaalde opzegtermijn in acht moet worden genomen of dat schadevergoeding moet worden betaald . Duurovereenkomsten voor onbepaalde tijd kunnen bovendien naar partij-bedoeling niet-opzegbaar zijn. De wederpartij van degene die zich op de niet-opzegbaarheid beroept, kan onder omstandigheden een beroep doen op art. 6:248 lid 2 BW en art. 6:258 BW .

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dfec836f51541b6844c8c14399fa54b1a0db1a7182ed7d48a303839e452e88f4 | shasum -a 256