Onder 4.17 Parket bij de Hoge Raad 7 juni 2024

Het eerste voorbeeld dat ik noem gaat over dezelfde werkgever als in deze procedure. Het verschil met de onderhavige zaak is dat deze werkneemster niet op kantoor van Teleperformance werkte, maar vanuit huis. De werkneemster stelde zich op het standpunt dat de uitspraak van de kantonrechter Den Haag in de voorliggende procedure ook van toepassing was op haar situatie. Volgens haar verplichtten de Planningsregels en de Work at Home- overeenkomst haar om respectievelijk tien of vijftien minuten voor aanvang van haar dienst ingelogd te zijn. Omdat de programma’s verouderd en traag waren moest de werkneemster steevast een half uur voor aanvang van haar ingeroosterde dienst met opstarten beginnen, zo voerde zij aan. De werkneemster vorderde salaris over deze tijd, dan wel over de helft daarvan. De kantonrechter Den Haag wees de vordering af. Omdat de werkneemster haar werkzaamheden vanuit huis verrichtte, is volgens de kantonrechter sprake van een wezenlijk andere situatie dan de situatie waarin een werknemer zich tien minuten voor aanvang van de dienst moet melden bij de supervisor. Omdat de werkneemster vanuit huis werkte, kon zij de tijd tussen het inloggen en de aanvang van haar dienst vrij inrichten. Zij hoefde dan geen arbeid te verrichten en er was geen enkele beperking om haar tijd aan eigen zaken te besteden. Daarom was volgens de kantonrechter geen sprake van arbeidstijd. Los daarvan, zo vervolgt de kantonrechter, heeft de werkneemster haar vordering onvoldoende onderbouwd. Zij heeft niet aangetoond dat het opstarten van de programma’s dertig tot vijftien minuten duurt. In de literatuur is opgemerkt dat in deze zaak een andere uitkomst heel goed denkbaar of zelfs wenselijk was geweest.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f2cbe5fedfe19a6ef20a32ebfd1781fa960f3bf111423663c3b925e6b4af9ecd | shasum -a 256