Onder 5.3 Parket bij de Hoge Raad 7 juni 2024

Subonderdeel 1.1 richt een motiveringsklacht tegen het oordeel van het hof in rov. 4.2 tot en met 4.4. Volgens Teleperformance is dit oordeel innerlijk tegenstrijdig en daarmee onbegrijpelijk. Deze innerlijke tegenstrijdigheid volgt volgens Teleperformance uit het volgende. Het hof heeft in rov. 4.2 overwogen dat het rov. 4.4 t/m 4.7 van het vonnis van de kantonrechter tot de zijne maakt. Het oordeel in die overwegingen komt erop neer dat de tijd die nodig is om op te starten/in te loggen is aan te merken als arbeidstijd. Omdat Teleperformance niet heeft aangegeven hoeveel tijd de werknemer nodig heeft om de tien programma’s op te starten, gaat de kantonrechter ervan uit dat dit tien minuten kost. In hoger beroep heeft Teleperformance aangetoond dat dit echter hoogstens twee minuten duurt. In de redenering van de kantonrechter zou slechts hooguit die tijd als arbeidstijd kunnen worden aangemerkt. Het hof oordeelt in rov. 4.2 t/m 4.4 echter dat de werknemer op grond van de Planningsregels verplicht is tien minuten voor aanvang van zijn dienst op het werk te verschijnen en dat om die reden (en dus niet vanwege de te verrichten werkzaamheden) sprake is van arbeidstijd. Het hof oordeelt in rov. 4.4 ook dat niet relevant is hoeveel tijd met het opstarten/inloggen gemoeid is en dat ook niet relevant is hoeveel programma’s een Agent moet opstarten voordat hij ‘in de lijn’ gaat. Deze redenering van het hof is wezenlijk anders dan de redenering van de kantonrechter, aldus Teleperformance.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f2cbe5fedfe19a6ef20a32ebfd1781fa960f3bf111423663c3b925e6b4af9ecd | shasum -a 256