Onder 5.4 Parket bij de Hoge Raad 7 juni 2024

De klacht gaat uit van een verkeerde lezing van het vonnis in eerste aanleg. Er is geen sprake van een wezenlijk andere redenering van het hof en daarmee ook niet van innerlijke tegenstrijdigheid. Net als het hof gaat ook de kantonrechter er namelijk níet van uit dat alleen de feitelijke tijd die gemoeid is met opstarten van de vereiste programma’s kan worden aangemerkt als arbeidstijd. Dat blijkt uit de overweging dat Teleperformance niet heeft aangegeven hoeveel tijd de werknemer precies nodig heeft om de programma’s op te starten, maar dat er vanuit moet worden gegaan dat dat tien minuten is omdat in de Planningsregels is voorgeschreven dat werknemers zich tien minuten voor aanvang van hun dienst moeten melden (rov. 4.5 en 4.7). De tienminutenregel is volgens de kantonrechter een voorschrift en geen vrijblijvend advies (rov. 4.4). De kantonrechter merkt bovendien op dat er vermoedelijk soms enige wachttijd tussen het moment van opstarten en het daadwerkelijke ‘op de groene knop drukken’ (het ‘in de lijn’ gaan) zal ontstaan omdat het opstarten de ene keer iets meer tijd kost dan de andere keer. Voor zover de werknemer daardoor wat tijd overhoudt, is dat ook volgens de kantonrechter niet als vrije tijd van de werknemer te beschouwen (rov. 4.6.).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f2cbe5fedfe19a6ef20a32ebfd1781fa960f3bf111423663c3b925e6b4af9ecd | shasum -a 256