Onder 3.11 Parket bij de Hoge Raad 14 juni 2024

Het willekeurcriterium (dat is de redelijkheidsformule zoals bedoeld in de klachten van VPR c.s.) wordt bij toetsing aan het evenredigheidsbeginsel dus niet langer vooropgesteld. Van geval tot geval moet worden bepaald of en zo ja op welke wijze de geschiktheid, de noodzakelijkheid en de evenwichtigheid van de maatregel (uitdrukkelijk) bij de toetsing moeten worden betrokken. Dat brengt het hof in dit geval in de praktijk, omdat het in rov. 6.10 t/m 6.12 respectievelijk de noodzakelijkheid, de evenwichtigheid en de geschiktheid van de keuze van de Staat toetst. In rov. 6.11 overweegt het hof dat de keuze van de Staat in strijd is met het evenredigheidsbeginsel omdat de evenwichtigheid ontbreekt in relatie tot het doel om de compensatie op peil te houden. In rov. 6.12 toetst het hof het door de Staat aangevoerde doel van meer mededingingsruimte die de keuze van de Staat zou rechtvaardigen. De weigering van de Staat is niet geschikt in relatie tot dit doel, aldus het hof. Ook dit draagt bij aan de onevenredigheid van de categorische weigering van de Staat.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bf33654e04c706bb3d34e15ec51b390d21f3f451eb51db62e1930ad4082a2ed9 | shasum -a 256