Onder 3.35 Parket bij de Hoge Raad 14 juni 2024

ad a. Het hof oordeelt in het bestreden arrest over de vraag of de Staat jegens Fastned c.s. evenredig heeft gehandeld door het weigeren van privaatrechtelijke toestemming om een shop te openen bij bepaalde laadstations. In die context is het geen essentiële stelling dat de Staat aan VPR c.s. zou hebben toegezegd (althans dat VPR c.s. erop hebben vertrouwd) dat er geen shops bij laadstations zouden komen. Bovendien is het hof ingegaan op de inhoud van de afspraken tussen de Staat en VPR c.s. Die zagen niet op de komst van shops bij laadstations (rov. 6.11). Dat is een (impliciet) oordeel in hoeverre VPR c.s. op die afspraken konden varen als het gaat om shops bij laadstations. De Staat wilde de ratio van zijn afspraken met VPR c.s. nakomen en is VPR c.s. tegemoet gekomen ofschoon marktontwikkelingen normaalgesproken voor risico van VPR c.s. zou moeten komen (rov. 6.12). Ook dat is een oordeel over de mate van vertrouwen dat VPR c.s. in de afspraken kon en mocht hebben. In zoverre is het vertrouwen van VPR c.s. – dat op de afspraken met de Staat is gebaseerd – geadresseerd, en heeft het hof in rov. 6.15 wél gerespondeerd op de stelling dat Fastned c.s. zelf zou hebben toegezegd dat er geen shops zouden komen: “ (…) voor zover VPR c.s. suggereert dat Fastned c.s. heeft toegezegd geen shops te willen exploiteren bij haar laadstations, geldt dat dit uit niets blijkt. (…). ”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bf33654e04c706bb3d34e15ec51b390d21f3f451eb51db62e1930ad4082a2ed9 | shasum -a 256