Onder 3.31 Parket bij de Hoge Raad 21 juni 2024

De klachten van het subonderdeel gaan uit van de veronderstelling dat het hof zijn oordeel dat de vordering van de belastingdienst als steunvordering dient, niet mocht baseren op wat de curator in hoger beroep heeft aangevoerd. Dat uitgangspunt is onjuist. Het hof dient in hoger beroep te toetsen of ten tijde van de uitspraak is voldaan aan de vereisten voor faillietverklaring (toetsing ex nunc , zie 3.6 hiervoor). De rechter heeft bovendien de vrijheid wie dan ook te horen, zonder formaliteiten . De rechter kan ook gebruik maken van de inlichtingen, gehoord bij de behandeling van het hoger beroep tegen de faillietverklaring en door de curator verstrekt. Indien in eerste aanleg de faillietverklaring is uitgesproken zal gewicht worden toegekend aan het oordeel van de curator ten aanzien van het al dan niet bestaan van vorderingen. Het behoort namelijk tot de taak van de curator dat hij de rechter informeert over de toestand van de boedel en dus o.m. inlichtingen geeft die van belang zijn voor de beoordeling of de schuldenaar in de toestand verkeert dat hij heeft opgehouden te betalen . Het hof was dus niet gebonden aan de stellingen van [verweerders] en/of [eiseres] en het is ook niet buiten de grenzen van de rechtsstrijd getreden door zijn oordeel mede te baseren op inlichtingen van de curator ter zitting in hoger beroep. [eiseres] heeft bovendien blijkens rov. 2.9 ook kunnen reageren op wat de curator naar voren heeft gebracht, zodat er, hoewel daar niet over wordt geklaagd, geen strijd is met het beginsel van hoor en wederhoor. De klachten van het subonderdeel stuiten op het voorgaande af.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a8a4fa2e7bd538b5a43c43cab86feef53af0c7c8e449a10f33fb00e389c480b5 | shasum -a 256