Onder 3.35 Parket bij de Hoge Raad 19 januari 2024

Als uitgangspunt geldt dat een partij in hoger beroep in staat moet worden gesteld om getuigenbewijs te leveren als deze partij voldoende specifiek bewijs aanbiedt van (betwiste) feiten die kunnen leiden tot beslissing van de zaak. Volgens vaste rechtspraak van Uw Raad is het antwoord op de vraag of een bewijsaanbod voldoende specifiek is afhankelijk van de omstandigheden van het geval, waarbij de rechter, mede in verband met de eisen van een goede procesorde, zal moeten letten op de wijze waarop het processuele debat zich heeft ontwikkeld en op het stadium waarin de procedure verkeert. Daarbij geldt dat in hoger beroep van een partij die bewijs door getuigen aanbiedt, in beginsel mag worden verwacht dat zij voldoende concreet aangeeft op welke van haar stellingen dit bewijsaanbod betrekking heeft en, voor zover mogelijk, wie daarover een verklaring zouden kunnen afleggen, maar zal in het algemeen niet mogen worden verlangd dat daarbij ook wordt aangegeven wat daarover door getuigen zal kunnen worden verklaard. Als getuigen al zijn gehoord of schriftelijke verklaringen van getuigen zijn overgelegd, zal de eis dat het bewijsaanbod voldoende specifiek en ter zake dienend moet zijn, kunnen meebrengen dat nader wordt aangegeven in hoeverre die getuigen meer of anders kunnen verklaren dan zij al hebben gedaan. De rechter mag aan een bewijsaanbod niet voorbijgaan op grond van zijn waardering van reeds afgelegde verklaringen of de inhoud van schriftelijke verklaringen, omdat de rechter daarmee ten onrechte vooruit zou lopen op het resultaat van de bewijsvoering die nog moet plaatsvinden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4e6ae869ea92ef126a1a213200f392351c5f7110995644a6b886d96a4677a874 | shasum -a 256