Onder 3.13 Parket bij de Hoge Raad 19 januari 2024

Uit de beoordeling in rov. 3.4.1.-3.4.8. van het bestreden arrest volgt dat het hof heeft geoordeeld dat niet aannemelijk is gemaakt dat beslagen, waaronder het bankbeslag dat doel heeft getroffen, ertoe hebben geleid dat het financieringstraject is mislukt en dat de te verkrijgen financiering kon worden aangewend voor andere doelen dan de verbouwing van panden van [betrokkene 1] . Solidiam Vorderingen heeft daartoe volgens het hof onvoldoende gesteld. Dáárom is volgens het hof – ook gezien het beperkte resultaat van het (bank)beslag – ook niet aannemelijk gemaakt dat beslagen tot gevolg hebben gehad dat [betrokkene 1] objecten van de [betrokkene 1] -vennootschappen niet heeft kunnen voorfinancieren, die vennootschappen daardoor hun projecten op andere wijze hebben moeten financieren (noodgedwongen verkopen op minder gunstige tijdstippen en financieringen tegen minder gunstige tarieven), wat voor [betrokkene 1] zou resulteren in minder rendement uit die vennootschappen (zie rov. 3.4.1.-3.4.4., het onbestreden slot van rov. 3.4.5., onder a en b, en zie rov. 3.4.7. van het bestreden arrest). Daaruit volgt dat de schadevergoedingsvordering van Solidiam Vorderingen voor wat betreft de gevolgen van beslagen voor de [betrokkene 1] -vennootschappen volgens het hof niet kan worden toegewezen. De grief van Solidiam Vorderingen behoeft dan bij gebrek aan belang geen bespreking meer. De (beweerdelijke) gevolgen van beslagen voor de [betrokkene 1] -vennootschappen – en indirect voor [betrokkene 1] – staan immers in de grief van Solidiam Vorderingen centraal. Dit geeft onderdeel 2 ook toe.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4e6ae869ea92ef126a1a213200f392351c5f7110995644a6b886d96a4677a874 | shasum -a 256