Alinea 198 Parket bij de Hoge Raad 14 mei 2024

32. Het hof wijst bij de vaststellingen (4) en (7) op ‘het verhandelde ter terechtzitting’. Een dergelijke verwijzing voldoet naar het mij voorkomt niet aan de eis dat voldoende nauwkeurig wordt verwezen naar de wettige bewijsmiddelen waaraan de redengevende feiten en omstandigheden zijn ontleend. Ik merk in dat verband op dat het proces-verbaal van de terechtzitting in hoger beroep van 18 maart 2022 inhoudt dat de voorzitter de korte inhoud mededeelt van ‘de stukken van het voorbereidend onderzoek en alle overige stukken van onderzoek, voor zover van belang met het oog op enige door het hof te nemen beslissing’. De verdachte heeft ter terechtzitting een verklaring afgelegd; die verklaring biedt voor zover ik zie evenwel geen (toereikende) onderbouwing voor de vaststellingen onder (4) en (7), ook niet voor zover deze inhoudt dat de verdachte het met de oudste raadsheer eens is ‘dat op de derdengeldenrekening opmerkelijke dingen gebeurden’ en bevestigt dat ‘op de derdengeldenrekening in december 2009 een honorarium van € 865,- wordt overgeboekt naar mijn rekening’. Het hof wijst ook slechts op de verklaring van de verdachte in verband met een verweer waar het hof geen geloof aan hecht. Ik attendeer er daarbij op dat de redengevende feiten en omstandigheden moeten worden onderscheiden van gevolgtrekkingen, die geheel of ten dele van feitelijke aard kunnen zijn. Het hof ‘leidt’ vaststelling (4) uit het verhandelde ter terechtzitting ‘af’ en meent dat vaststelling (7) daaruit ‘volgt’. Dat maakt duidelijk dat in zoverre van gevolgtrekkingen sprake is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/de81fd4d56467c09f8b6a84f8a3c30f13598e2ef65a102e91c00b7db3728fd98 | shasum -a 256