Alinea 219 Parket bij de Hoge Raad 14 mei 2024

39. Het hof trekt uit de genoemde vaststellingen evenwel niet ondubbelzinnig de conclusie dat de verdachte de bedragen naar zijn rekening heeft overgeboekt en dat hij de betreffende consumptieve uitgaven heeft gedaan. Inzake de rekening eindigend op - [002] overweegt het hof dat het in het dossier geen bevestiging ziet voor de stelling van de verdachte ‘dat dit een rekening was die in beheer was bij [aangever 5] ’. En het stelt vervolgens vast dat de verdachte ‘op zijn minst genomen moet hebben geweten’ wat zich op de rekening eindigend op - [002] afspeelde. Die vaststelling kan – meen ik – echter niet de gevolgtrekking dragen dat de verdachte zich geldbedragen toebehorend aan [aangever 1] en [aangever 2] wederrechtelijk heeft toegeëigend. De enkele omstandigheid dat consumptieve uitgaven ten gunste van de verdachte zijn gekomen, impliceert ook nog niet dat hij zich geldbedragen toebehorend aan [aangever 1] en [aangever 2] zelf heeft toegeëigend. Bij transacties die ‘niet ten gunste van de verdachte zijn gekomen’ overweegt het hof ‘dat hij in ieder geval die rekening beheerde en dat het niet anders kan dan dat hij moet hebben geweten dat dergelijke transacties plaatsvonden’. Dat kan het kennelijk oordeel van het hof dat hij zich aan [aangever 1] en [aangever 2] toebehorende bedragen heeft toegeëigend – meen ik – ook niet dragen. Voor een veroordeling wegens het plegen van verduistering is vereist dat de verdachte zelf (als heer en meester) ‘beschikt’ over een goed dat aan een ander toebehoort. Een en ander wordt niet anders in het licht van de vaststelling ‘dat die consumptieve uitgaven volledig in strijd zijn met de strikte regels die gelden voor het beheer van een derdengeldenrekening’. Ook uit die vaststelling volgt niet dat de verdachte zelf als heer en meester over aan [aangever 1] en [aangever 2] toekomende geldbedragen heeft beschikt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/de81fd4d56467c09f8b6a84f8a3c30f13598e2ef65a102e91c00b7db3728fd98 | shasum -a 256