Onder 3.19 Parket bij de Hoge Raad 12 juli 2024

In zijn noot onder HR 2 juli 2021, ECLI:NL:HR:2021:1048 merkt Westenberg op dat de deelbeschikking in de praktijk feitelijk wordt gebruikt om de beslistermijn op te rekken. Dit lijkt hem niet in overeenstemming met de Wvggz en de bedoeling van de wetgever om een onwenselijke lange periode van onzekerheid bij betrokkene te voorkomen. Dat lijkt mij inderdaad onwenselijk. De wet stelt echter niet als sanctie op de overschrijding van de beslistermijn dat niet meer op het verzoek kan worden beslist door de rechtbank of dat de rechtbank dat verzoek niet meer kan toewijzen. Vaste rechtspraak over de Wet Bopz, die in de rechtspraak met betrekking tot de Wvggz en de Wzd lijkt te zijn overgenomen, is dat de overschrijding van beslistermijnen niet een van deze sancties meebrengt – nu de wet dat niet bepaalt –, maar uitsluitend leidt tot een inkorting (‘aftrek’) van de geldigheidsduur van een volgende machtiging dan wel tot schadevergoeding op grond van art. 10:12 lid 3 Wvggz.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/104f6e7ac0a09a08df5c06af832659bb7e586e26a28a30359b9e51a0d6e51de6 | shasum -a 256