Onder 4.3 Parket bij de Hoge Raad 27 augustus 2024

In een beschikking van 13 november 2019 heeft de raadkamer van het gerechtshof Amsterdam overwogen dat art. 56 lid 1 UW bepaalt dat in de daargenoemde gevallen kan worden bevolen dat de vrijheidsbeneming voorwaardelijk wordt opgeschort of geschorst totdat de uitlevering is toegestaan, alsmede dat art. 56 lid 2 UW verklaart dat (onder meer) art. 87 Sv van overeenkomstige toepassing is. Het hof leest vervolgens art. 56 lid 1 en lid 2 UW in onderling verband en leidt daaruit af dat er een mogelijkheid van hoger beroep bestaat tegen een afwijzing of toewijzing van een beslissing tot schorsing of opschorting van de uitleveringsdetentie, maar niet tegen een beslissing tot afwijzing van een verzoek tot opheffing van de uitleveringsdetentie (zoals in die zaak aan de orde was). In een beschikking van 25 januari 2017 had dit hof al geoordeeld tot afwijzing van het beroep tegen de beschikking van de rechtbank Noord-Holland, houdende afwijzing van het verzoek tot schorsing van de uitleveringsdetentie. Verder heeft dit hof in een beschikking van 27 oktober 2021 het beroep van de opgeëiste persoon toegewezen dat was ingesteld tegen de beslissing van de rechtbank Noord-Holland van 15 september 2021, houdende afwijzing van het verzoek tot schorsing van de uitleveringsdetentie. Het hof heeft de opgeëiste persoon in de laatstgenoemde twee beschikkingen dus niet niet-ontvankelijk verklaard in zijn beroep.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/80da7ea30e02667eaa9015d8ae4c3379a74b4624f6d8c7c7811b0b89252f88ca | shasum -a 256