Onder 4.14 Parket bij de Hoge Raad 30 augustus 2024

De klachten kunnen bij gebrek aan feitelijke grondslag in het bestreden arrest niet tot cassatie leiden (art. 419 lid 2 Rv). De toezegging waarover het hof oordeelt in rov. 6.10, komt uit het gespreksverslag van de bijeenkomst van 19 oktober 2012, onder het kopje afspraken: “ 2. […] Dit gebruik is en blijft ook daarna (conform gemeentelijke beleid) binnen de recreatieve bestemming in vergelijkbare omvang als ondergeschikte activiteit mogelijk; ” (zie ook het citaat weergegeven hiervoor in 2.8). Het hof borduurt in rov. 6.10 voort op wat in rov. 6.9 is overwogen. Voor het oordeel dat de Gemeente de toezegging heeft gedaan dat de plandelen 1A en 1B – ook ná het gereedkomen van die plandelen – mochten worden gebruikt voor de huisvesting van arbeidsmigranten, baseert het hof zich in rov. 6.9 op het vermelde gespreksverslag van 19 oktober 2012 in samenhang met de brief van 11 maart 2013. Dat volgt ook uit het verslag van het overleg op 3 september 2014. In rov. 6.10 vindt het hof (onder andere) in het besluit van het college van 17 december 2013 bevestiging dat [verweersters 2 en 3] uit de toezegging uit 2012 heeft mogen begrijpen dat zij chalets op plandelen 1A en 1B volledig mochten inzetten voor het huisvesten van arbeidsmigranten (tot 2026). Anders dan het middel betoogt, baseert het hof zich dus niet enkel op uitlatingen die pas later aan het licht zijn gekomen, maar gebruikt het deze uitlatingen als ondersteunend voor het oordeel. De conclusie in de ook bestreden rov. 6.11 is dan ook gebaseerd op ‘alle omstandigheden’ (zie de eerste zin daarvan).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bc2bf3f850d699e093cf03017249ef2493ef362e94b05d638f7c71c2bcb58330 | shasum -a 256