Onder 1.4. Parket bij de Hoge Raad 9 januari 2024

Van een betrouwbare steekproef kan alleen maar sprake kan zijn als men (1) de steekproef houdt onder een populatie die bestaat uit een homogene groep en (2) - wil je kunnen generaliseren (extrapoleren) - men een a-selecte steekproef houdt, d.w.z. een random steekproef. Met betrekking tot de populatie weten wij dat die uit 31 afnemers bestaat, waarvan er slechts 5 zijn onderzocht. Er zijn dus 26 contacten niet onderzocht en wij weten niets over personen achter die nummers. Gaat het om verstokte harddrugs verslaafden of gaat het om personen die heel af en toe een keer drugs afnamen voor een feestje? Kortom: de casus leent zich helemaal niet voor een steekproef, maar kan alleen maar door middel van een census, d.w.z. door middel van een compleet onderzoek, een betrouwbaar resultaat opleveren. Daar komt bovendien bij dat wij niet weten of de steekproef "at random" d.w.z. volkomen willekeurig is gehouden. Op grond waarvan zijn de vijf gevallen getrokken? Daar weten wij te weinig over. Het zou kunnen zijn dat de selectie is gemaakt op basis van het onderscheidend gegeven dat deze vijf de enige zijn die gehoord zijn, onderzocht zijn, maar dat betekent dus dat de steekproef niet willekeurig getrokken is. Zij kunnen namelijk onderzocht zijn in een periode dat mijn cliënt bovenmatig actief was, of dat hij over een grotere cocaïne beschikte, of dat op dat moment de inkoopprijs lager was, maar het selectiecriterium kan ook zijn ontstaan vanwege het feit dat het bewijs met betrekking tot deze vijf personen makkelijker te leveren was. Dan is er dus sprake van een gerichte steekproef en niet een volkomen willekeurige steekproef.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f06ff34a7c9510a1782aabf74d10a2e9daeabb928b3b8890fe133d8478562359 | shasum -a 256