Onder 4.98 Parket bij de Hoge Raad 26 januari 2024

Voor zover het subonderdeel ziet op de stelling dat [eiser 2] /ZZC tegen de achtergrond van wat hij/zij wist van de (beoogde wijze van) financiering van de bananenhandel met VFI de ZZC-VFI afspraak maakte om daarmee te verhinderen dat de financier van EBT (UIB) effectief enig (stil) pandrecht zou kunnen uitoefenen, slaagt het evenmin. Deze stelling noemt het hof in r.o. 6.46 inderdaad niet. Het hof heeft wel voldoende acht geslagen op deze stelling met zijn overweging in r.o. 6.41 dat het door UIB gestelde erop neer komt, kort gezegd, dat ZZC met VFI afspraken heeft gemaakt met het oogmerk te verhinderen dat UIB enig pandrecht (effectief) zou kunnen uitoefenen op aan UIB verpande vorderingen op koopsommen uit hoofde van de verkoop van eigendommen van EBT. Van een te beperkte uitleg van de stellingen van UIB is daarom geen sprake. Ook de verwijzing naar de verklaring van [eiser 2] in het subonderdeel, onder b, is niet onbegrijpelijk. Het hof oordeelt in r.o. 6.46 dat (reeds) die verklaring er niet op wijst dat de afspraak van ZZC met VFI erop was gericht – kort gezegd – de pandhouder(s) (van de vorderingen van EBT op haar afnemers) te benadelen. Van het oogmerk op benadeling van pandhouder(s) blijkt niet in die verklaring. Hoe het hof overigens in weerwil van de genoemde stelling in de in het subonderdeel genoemde oordelen te hoge eisen aan de stelplicht van UIB zou stellen, mede gelet op de verzwaarde motiveringsplicht die op ZZC c.s. zou rusten en de schending van de waarheidsplicht (zie onder b en c), maakt het subonderdeel niet voldoende duidelijk.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1e4e01ed785bd49825c338a438b8e9fe1b86c649b64d8cac8d85ac383e3d04e5 | shasum -a 256