Onder 3.15 Parket bij de Hoge Raad 26 januari 2024

De onder 3.14 PM geciteerde opmerking in de memorie van toelichting werd in hoger beroep door de rechtbank aangehaald in een vonnis dat uiteindelijk leidde tot het arrest Stienstra Holding/ [… 1] van 25 februari 2000. In dit arrest heeft de Hoge Raad (rov. 3.4.2) voorop gesteld dat onverkorte toepassing van de verzettermijnen uit art. 81 (oud) Rv onder omstandigheden kan leiden tot een resultaat dat niet meer voldoet aan de eisen van een eerlijk proces, omdat de toegang tot de rechter in feite illusoir is. Daarbij overwoog de Hoge Raad dat het belang van eiser (dat het bij verstek gewezen vonnis onherroepelijk wordt) niet in zoverre de voorrang mag krijgen dat het recht van gedaagde op toegang tot de rechter in de kern wordt aangetast. De Hoge Raad heeft vervolgens de omstandigheden van het geval in aanmerking genomen, waaronder het gegeven dat noch de inleidende dagvaarding noch het verstekvonnis aan de gedaagde in persoon waren betekend, dat hij met de inhoud van het verstekvonnis eerst bekend werd op de dag dat met de daadwerkelijke tenuitvoerlegging ervan was begonnen, en dat hij ingevolge de wettelijke regeling nog geen vierentwintig uur de tijd had om verzet te doen. Daarvan uitgaande overwoog de Hoge Raad dat het oordeel van de rechtbank, inhoudende dat toepassing in het onderhavige geval van de in de art. 81, 83 en 84 Rv voor het instellen van verzet gegeven regels in strijd komt met art. 6 EVRM, geen blijk geeft van een onjuiste rechtsopvatting en ook niet onvoldoende is gemotiveerd of onbegrijpelijk is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4e020b1e8e3412a28ceb0bf48abcbb2a8df820b442848fdc4061a3d930f99efd | shasum -a 256