Onder 3.23 Parket bij de Hoge Raad 26 januari 2024

Deze termijn kennen wij reeds van de correctie-exploten in geval van niet-tijdige inschrijving van een dagvaarding of dagvaarding tegen een niet-bestaande rechtsdag. In dat soort gevallen lijkt een termijn van veertien dagen inderdaad toereikend: de belanghebbende kan (via zijn advocaat of gemachtigde) redelijkerwijs geacht worden heel snel na de in het exploot genoemde zittingsdag op de hoogte te zijn van zijn omissie en herstel daarvan vergt ook niet zo veel overweging en werk. In een geval als het onze zou de Hoge Raad ook geopteerd kunnen hebben voor een langere termijn, gegeven althans dat hij toch al een langere termijn gunt, een termijn die vele malen langer dan veertien dagen kan uitpakken nu deze eerst aanvangt op het moment dat het vonnis waarvan beroep aan defaillant bekend is geworden. Gezien de verwantschap met de verzettermijn voor een defaillant die verstek heeft laten gaan, zou hij aansluiting gezocht kunnen hebben bij de termijn van vier weken na bekendwording ex art. 143 lid 2 Rv. Zo zou de defaillant die het recht van appel heeft, niet slechter af zijn dan de defaillant die in verzet mag gaan. Gezegd moet echter ook worden dat de extra termijn van in beginsel veertien dagen, die de Hoge Raad nu geeft, ook bij verstreken beroepstermijnen al door de Hoge Raad is beproefd (vgl. de conclusie A-G sub 2.25 jis. 2.18-2.20). Er valt dan veel voor te zeggen om daar maar bij aan te sluiten. Het termijnenveld mag niet ontaarden in een gewoon mijnenveld.”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4e020b1e8e3412a28ceb0bf48abcbb2a8df820b442848fdc4061a3d930f99efd | shasum -a 256