Onder 3.62 Parket bij de Hoge Raad 26 september 2025

De eerste rechtsklacht dat het hof ten onrechte het ontbreken van contra-indicaties doorslaggevend heeft geacht, gaat uit van een verkeerde lezing van de bestreden overweging en faalt daarom. De motivering van het oordeel van het hof behelst namelijk meer dan het ontbreken van contra-indicaties voor verblijf bij de vader. Het hof heeft in r.o. 5.8 geoordeeld dat het het meest in het belang van de minderjarige is dat haar hoofdverblijfplaats bij de vader is. Daartoe heeft het hof onder meer overwogen dat de minderjarige sinds 2020, en daarmee het grootste deel van haar leven, in [plaats 2] woont, de laatste zestien maanden alleen met haar vader, en daar gewend en ook geworteld is, en ook dat is gebleken dat het goed gaat met de minderjarige in de woonsituatie bij de vader in [plaats 2] . Vervolgens heeft het hof ook aandacht besteed aan de vraag of er redenen zijn om de hoofdverblijfplaats juist niet bij de vader te bepalen, en om dus, nu de minderjarige feitelijk reeds bij de vader woont, verandering te brengen in de bestaande situatie. Daarbij is het hof concreet ingegaan op een door de moeder naar voren gebrachte mogelijke contra-indicatie, te weten dat de minderjarige als gevolg van het werk van de vader regelmatig door anderen moet worden opgevangen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/94de3f63ce8ca94bcf6cf1ad23abe5df1ea969fdf1a053534d7371b7d25593a3 | shasum -a 256