Onder 4.34 Parket bij de Hoge Raad 10 oktober 2025

Op goede gronden kan worden betoogd dat het hof, wat er ook zij van de gegeven motivering, reeds kon komen tot het oordeel dat de proceskosten tussen partijen moeten worden gecompenseerd, aangezien partijen over en weer op enkele punten in het ongelijk zijn gesteld. Zo heeft het hof de primaire (oorspronkelijke) vordering van [de erven] tot veroordeling van het OLB om het perceel te (laten) ontruimen en geheel leeg en vrij (onbezwaard) aan hen ter beschikking te stellen, afgewezen. Het hof heeft verder de meeste schadeposten – in het kader van de door [de erven] in hun akte van 12 januari 2021 subsidiair gevorderde vervangende schadevergoeding – afgewezen. Het gaat daarbij om de gevorderde waardevermindering van de familiewoning, de gevorderde geldelijke vergoeding voor 26 jaar onterecht gebruiksgenot (huurgelden) en de gevorderde immateriële schadevergoeding. Het hof heeft twee van de gevorderde schadeposten toegewezen – de geschatte objectieve waarde van de eigendom van het perceel in het economische verkeer in onbebouwde en onbezwaarde staat en een bedrag wegens door (de rechtsvoorganger van) het OLB in het verleden ontvangen erfpachtcanons met betrekking tot het perceel – en het heeft aan de betalingsverplichting van het OLB de voorwaarde verbonden dat [de erven] gelijktijdig de eigendom van het perceel overdragen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f85ef4e7973d316338b0047c5ef99d8ee529398775def35c21d31abfa86b57f0 | shasum -a 256