Onder 3.8 Parket bij de Hoge Raad 10 oktober 2025

De tweede grief van [de erven] richtte zich allereerst tegen de gronden die het GEA ten grondslag heeft gelegd aan zijn oordeel dat de brief van 3 december 1999 kwalificeert als een afstand van recht op de aanvankelijke aanspraak op vrije terbeschikkingstelling van het perceel (tussenvonnis, r.o. 3-5). De grief keerde zich daarnaast tegen r.o. 8, hiervoor in 3.4 weergegeven. In de toelichting op hun klacht tegen het daar gegeven oordeel hebben [de erven] aangevoerd dat het hen ontgaat waarom zij de consequenties moeten dragen voor iets wat niet voor hun risico dient te komen, dat de problemen die zijn geschetst door het OLB “behelpbaar” zijn, en dat de omstandigheid dat daar kosten aan zijn verbonden niet voor hun risico kan komen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f85ef4e7973d316338b0047c5ef99d8ee529398775def35c21d31abfa86b57f0 | shasum -a 256