Onder 3.22 Parket bij de Hoge Raad 14 februari 2025

Tot slot nog dit. Ik ben niet bekend met Hoge Raad-rechtspraak die prohibitief is voor aanvaarding van opvatting (iii), arresten als […] /Van Hees q.q. en Pannevis q.q. & Van Apeldoorn q.q./Air Holland wijzen veeleer in de richting van zo’n aanvaarding. In de totstandkomingsgeschiedenis van art. 42 Fw (en art. 47 Fw), die dateert uit de negentiende eeuw en waarin nog geen rekening is gehouden met de figuur van een samenstel van rechtshandelingen als bijvoorbeeld aan de orde in […] /Van Hees q.q. en Pannevis q.q. & Van Apeldoorn q.q./Air Holland , zie ik evenmin een obstakel voor zo’n aanvaarding. Ook de verhouding tussen enerzijds de faillissementspauliana en anderzijds het leerstuk van aansprakelijkheid, in het bijzonder die uit onrechtmatige daad, is hiervoor m.i. geen struikelblok. Wat ik hiervoor schreef, en in deze zaak voorligt, betreft louter de faillissementspauliana toegespitst op een samenstel van rechtshandelingen. Zoals gezegd: opvatting (iii) heeft dan m.i. de beste papieren voor een evenwichtige toepassing van art. 42 Fw . Dit dient uiteraard niet ten koste te gaan van een evenwichtige toepassing - indien aan de orde - van art. 6:162 BW-aansprakelijkheid bij zo’n samenstel, ook niet waar in een concreet geval art. 42 Fw daarop toepassing vindt. Dat hoeft ook helemaal niet, nu de diverse facetten die spelen bij een beoordeling van deze aansprakelijkheid (en een daarmee verband houdende verplichting tot schadevergoeding) evenzeer dienaangaande ruimte bieden voor juridisch maatwerk. Op dit punt zijn de bakens nog niet gezet. Het voert het bestek van deze zaak en conclusie te buiten dit hier verder uit te diepen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/db3106d77c59a2b17c3be5c141455ff62e74a468a47915292c86c1e8e9fe4920 | shasum -a 256