Onder 3.6 Parket bij de Hoge Raad 18 maart 2025

In de toelichting op het middel wordt aangevoerd dat de strafoplegging, in het bijzonder ten aanzien van de opgelegde bijzondere voorwaarden, niet aan het wettelijk systeem voldoet. Wat betreft de onder 3.5 als eerste genoemde voorwaarde wordt gesteld dat deze voorwaarde, voor zover daarin wordt gesproken over “of een soortgelijke instelling”, te vaag en te onduidelijk is. Hetzelfde zou gelden voor de onder 3.5 als tweede genoemde bijzondere voorwaarde, voor zover daarin wordt gesproken over “of een soortgelijke zorgverlener”. Bovendien heeft volgens de stellers van het middel wat betreft de tweede bijzondere voorwaarde te gelden dat voor zover in een bijzondere voorwaarde de beslissing of, en voor welke duur, de verdachte zich gedurende de proeftijd onder behandeling van een forensische of soortgelijke behandeling stelt en zich dan aan de aanwijzingen moet houden, in handen van Reclassering Nederland legt, deze voorwaarde onverenigbaar is met art. 14c, tweede lid onder 10o, Sv. Een dergelijke voorwaarde zou namelijk niet uitsluiten dat daaronder een klinische behandeling valt c.q. kan vallen. Ten slotte wordt aangevoerd dat de tweede bijzondere voorwaarde, voor zover deze inhoudt dat de aanwijzingen die “de zorgverlener” kan geven ook kunnen zien op het innemen van medicijnen, inbreuk maakt op het recht van de verdachte om te beschikken over zijn eigen lijf. Volgens de stellers van het middel kan het niet zo zijn dat de procedure van het toepassen van dwangmedicatie wordt omzeild over de band van een bijzondere voorwaarde.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fcfb5ddf426e48c550327d04b4cb49eadeb46b788c1cb60b02c4acfb2462cc85 | shasum -a 256