Citaat | Parket bij de Hoge Raad 18 maart 2025

Onder 3.14 Parket bij de Hoge Raad 18 maart 2025

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 18 maart 2025, ECLI:NL:PHR:2025:322.

Uit genoemde passages blijkt dat de wetgever van opvatting is dat het innemen van medicatie onderdeel van de ambulante behandeling kan zijn en dat dit geen beperking oplevert van het recht op bescherming van het privéleven in de zin van art. 8 EVRM of het recht op onaantastbaarheid van het lichaam in de zin van art. 11 GW, omdat het innemen van medicijnen niet kan worden afgedwongen. Wel heeft de wetgever om te voorkomen dat er alsnog een ‘dwangsituatie’ ontstaat van belang geacht dat er als waarborg een rechterlijke toets plaatsvindt, in die zin dat de rechter bij het opleggen van een bijzondere voorwaarde die het innemen van medicijnen mee kan brengen, de betrokkene wijst op de gevolgen die het weigeren van een onderdeel van de behandeling kan hebben, terwijl de rechter die - voor zover hier van belang - bij weigering van de betrokkene om (nog langer) de medicijnen in te nemen die de behandelaar nodig acht over de vordering tenuitvoerlegging oordeelt, rekening kan houden met de redenen die de veroordeelde opgeeft voor zijn weigering.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/fcfb5ddf426e48c550327d04b4cb49eadeb46b788c1cb60b02c4acfb2462cc85. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt fcfb5ddf426e48c550327d04b4cb49eadeb46b788c1cb60b02c4acfb2462cc85, en de alinea staat in dat document op bytes 26269 tot 27339.