Onder 3.18 Parket bij de Hoge Raad 11 april 2025

Het hof haalt de art. 21-21b Landsverordening op de Loonbelasting 1976 integraal aan in rov. 3.20 van zijn vonnis van 30 juli 2024 en rov. 2.7 van zijn vonnis van 29 oktober 2024. Art. 21a – dat, zoals uit zijn nummering blijkt, van latere datum is dan art. 21 – regelt de hoofdelijke aansprakelijkheid van de aannemer voor de loonbelasting die verschuldigd is door de onderaannemer. Deze bepaling verklaart de aannemer onder bepaalde voorwaarden niet aansprakelijk als de niet-betaling niet aan hem is te wijten (art. 21a lid 7). Een dergelijke disculpatiemogelijkheid ontbreekt in art. 21 voor de bestuurders van de vennootschap. Art. 21b bepaalt voor de daar genoemde gevallen dat de inspecteur bij beschikking het bedrag bepaalt van de aansprakelijkheid. Een dergelijke bepaling ontbreekt voor de aansprakelijkheid van de bestuurders van de vennootschap. De Landsverordening op de Loonbelasting 1976 bevat ook anderszins geen voorwaarden of formaliteiten voor de aansprakelijkheid op grond van art. 21. Er is dus geen beschikking nodig. De aansprakelijkheid volgt uit de wet. Ook bij deze aansprakelijkheid volgt uit de toelichting dat de Ontvanger kan kiezen of hij een beroep op deze aansprakelijkheid doet en, zo ja, in hoeverre, zoals steeds geldt bij een hoofdelijke aansprakelijkheid in het burgerlijk recht (zie hiervoor in 3.12).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1a23796d430eccc231343fc20ac19a77470ae8243273bc61b724d9dd95b852ca | shasum -a 256